Szukaj haseł:

Stan wyższej konieczności

Stan wyższej konieczności, w myśl art. 26 § 1 k.k, zachodzi wtedy, gdy ktoś działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie można inaczej uniknąć, a dobro poświęcone przedstawia wartość niższą niż dobro ratowane. Niebezpieczeństwem w rozumieniu art. 26 k.k. jest każda skonkretyzowana groźba naruszenia dobra prawnego, ale także przypadki kolizji obowiązków. Niebezpieczeństwo dla dobra powinno być bezpośrednie i rzeczywiste, choćby nie groziło natychmiastowym naruszeniem. Kodeks karny wprowadza w art. 26 § 1 dwie zasady:

  1. subsydiarności – wymaga ona, by podjęte działanie było jedynym możliwym (spośród skutecznych) środkiem do zastosowania;
  2. proporcjonalności – zasada ta przy stanie wyższej konieczności traktowanym jako kontratyp polega na tym, że dobro poświęcone powinno przedstawiać wartość niższą niż dobro ratowane.

Przekroczenie granic stanu wyższej konieczności nastąpić może w razie naruszenia ww. zasad, a także gdy przeciwdziałanie niebezpieczeństwu nie odpowiada warunkowi bezpośredniości niebezpieczeństwa. Ponadto pomiędzy niebezpieczeństwem a akcją przeciwdziałania musi zachodzić ścisły związek czasowy (eksces ekstensywny).

Także Kodeks cywilny w art. 424 definiuje zakres stanu wyższej konieczności; w myśl tego przepisu źródłem niebezpieczeństwa może być tylko rzecz lub zwierzę. Postanowienia te dopełnia art. 142 k.c.

Zobacz też:

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Tags
Previous Article
Next Article
Back to top