Szukaj haseł:

to procedura karna regulująca sytuacje, w których wobec sprawcy czynu zabronionego wyłączone jest karanie, z uwagi na określone w ustawie okoliczności towarzyszące popełnieniu tego czynu, a czyn sprawcy nie jest traktowany jak przestępstwo. Okoliczności te można podzielić na trzy kategorie: - okoliczności wyłączające bezprawność czynu; - okoliczności

to wymierzane zamiast kar środki reakcji państwa, jako społeczności, stosowane wobec sprawcy za popełniony przez niego czyn zabroniony, jeśli sprawcy nie można przypisać odpowiedzialności karnej z powodu jego niepoczytalności, zaburzeń seksualnych, zaburzeń osobowości, lub uzależnienia od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka, a

 to instytucja prawa karnego, uregulowana w Rozdziale Va Części ogólnej Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553, ze zm.), określająca przypadki i zakres przejścia prawa własności przedmiotów mających związek z dokonanym czynem zabronionym na rzecz Skarbu Państwa

to gałąź prawa kumulująca zbiór norm prawnych określających prawa i obowiązki  pracowników i pracodawców. Tworzą ją różnorodne akty prawne, począwszy od Konstytucji RP, przez ustawy, umowy międzynarodowe, rozporządzenia, zbiorowe układy pracy, porozumienia, po wewnątrzzakładowe regulaminy i statuty. Najgłębszym źródłem tych norm jest Ustawa z dnia

to zbiór norm prawnych określających zasady prowadzenia działalności bankowej, tworzenia i organizacji banków, oddziałów i przedstawicielstw banków zagranicznych, a także oddziałów instytucji kredytowych oraz zasady sprawowania nadzoru bankowego, postępowania naprawczego, likwidacji i upadłości banków w Polsce. Na tę gałąź prawa składają się akty prawne różnej

to wymierzane obok kar środki reakcji państwa, jako społeczności, stosowane wobec sprawcy w odwecie za popełnienie przez niego czynu zabronionego, wbrew panującym w społeczeństwie zasadom współżycia. Przewidzianymi przez Ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553, ze zm.)

 to przewidziane przez Ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553, ze zm.) środki reakcji państwa, jako społeczności, stosowane wobec sprawcy w odwecie za popełnienie przez niego czynu zabronionego, wbrew panującym w społeczeństwie zasadom współżycia. Przewidzianymi w Rozdziale

to dział prawa karnego, zawierający przepisy kategoryzujące poszczególne rodzaje popełnienia czynów zabronionych, z którymi ustawa karna wiąże odpowiedzialność karną. Przepisy określające formy popełnienia przestępstwa zostały zawarte w Rozdziale II Części ogólnej Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz.

Back to top