Szukaj haseł:

Bezpodstawne wzbogacenie

To osiągniecie korzyści majątkowej kosztem innej osoby, bez posiadania do tego podstawy prawnej. Regulacje dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia zostały zawarte w Kodeksie cywilnym, w Księdze trzeciej, Tytule V, w art. 405 – 414.

Przepisy te wymagają, by bezpodstawnie wzbogacony zwrócił korzyść uprawnionemu do niej podmiotowi w naturze, a gdyby było to niemożliwe – by zwrócił jej wartość. Należy zwrócić również wszystko to, co uzyskano w zamian za zbycie, utratę lub uszkodzenie korzyści, lub co otrzymano jako naprawienie szkody. Gdy bezpodstawnie wzbogacony dokona rozporządzenia korzyścią majątkową na rzecz osoby trzeciej bezpłatnie, to obowiązek zwrotu korzyści prawowitemu jej właścicielowi przechodzi na tę osobę. Osoba zobowiązana do wydania korzyści może żądać zwrotu nakładów koniecznych poniesionych w związku z bezpodstawnie objętą korzyścią, chyba że znalazły one pokrycie w użytku, jaki z nich osiągnął. Zwrotu nakładów można domagać się w wysokości, w jakiej zwiększają wartość korzyści w chwili jej wydania. Wydający korzyść może również zabrać swoje nakłady, przywracając zwracaną korzyść do stanu poprzedniego. Jak stanowi art. 40 § 3 Kodeksu cywilnego (dalej: k.c.): „Jeżeli żądający wydania korzyści jest zobowiązany do zwrotu nakładów, sąd może zamiast wydania korzyści w naturze nakazać zwrot jej wartości w pieniądzu z odliczeniem wartości nakładów, które żądający byłby obowiązany zwrócić” (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93, ze zm.).

Obowiązek wydania lub zwrotu wartości korzyści uzyskanej w wyniku bezpodstawnego wzbogacenia wygasa, gdy ulegnie ona zużyciu lub utracie, powodując stan, że ten, kto korzyść bezpodstawnie uzyskał nie jest już wzbogacony. Reguła ta nie obowiązuje, gdy bezpodstawnie wzbogacony wyzbywający się korzyści, czy też ją zużywający, powinien był liczyć się z obowiązkiem jej zwrotu.

Na mocy odesłania zawartego w art. 410 § 1 k.c., przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu stosuje się odpowiednio do świadczenia nienależnego, czyli świadczenia spełnionego przez osobę, która nie była w ogóle do niego zobowiązana, lub też nie była zobowiązana wobec osoby, której je spełniła, albo gdy podstawa świadczenia wygasła lub zamierzony jego cel nie został osiągnięty, albo też gdy czynność prawna, będąca podstawą zobowiązania do spełnienia świadczenia, była nieważna, ani też ważna nie stała się po jego spełnieniu.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top