Szukaj haseł:

Darowizna

to umowa nazwana w Kodeksie cywilnym, w Księdze trzeciej, Tytule XXXIII, w art. 888 – 902, na mocy której jedna ze stron, zwana darczyńcą, zobowiązuje się dokonać na rzecz drugiej strony, zwanej obdarowanym, bezpłatnego przysporzenia ze swojego majątku. Zobowiązanie darczyńcy powinno zostać złożone w formie aktu notarialnego. Mimo niedochowania tej formy darowizna staje się ważna z chwilą, gdy przyrzeczone świadczenie (przysporzenie) zostało spełnione. Forma aktu notarialnego jest jednak bezwzględnie konieczna dla darowizny nieruchomości.

Umowa darowizny w świetle prawa nie jest instytucją całkowicie swobodną, pozbawioną sankcji, ograniczoną tylko dobrą wolą darczyńcy. Jak stanowi bowiem art. 891 Kodeksu cywilnego, darczyńca będzie zobowiązany do naprawienia szkód powstałych z nienależytego wykonania swego przyrzeczenia, jeśli będzie mu można przypisać przy tym winę umyślną lub rażące niedbalstwo. Za opóźnienie w spełnieniu świadczenia, obdarowanemu przysługuje prawo wystąpienia z żądaniem zapłacenia odsetek, należnych od dnia wytoczenia darczyńcy powództwa. Co więcej, na darczyńcy spoczywa nawet obowiązek naprawienia szkody powstałej w wyniku obdarowania obdarowanego rzeczą mającą wady, jeśli będąc w posiadaniu wiedzy o tych wadach, nie powiadomił o nich we właściwym czasie. Z drugiej strony, darczyńcy przysługuje polecenie, czyli prawo do nałożenia na obdarowanego obowiązku dokonania określonego działania lub jego zaniechania. Polecenie nie musi zostać wykonane, jeśli ma ono na celu jedynie korzyść obdarowanego, a przysporzenie przez darczyńcę zostało spełnione. Zgodnie z art. 894 § 2 K.c.: „Po śmierci darczyńcy wypełnienia polecenia mogą żądać spadkobiercy darczyńcy, a jeżeli polecenie ma na względzie interes społeczny – także właściwy organ państwowy” (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93, ze zm.).

Darczyńca może odwołać darowiznę w przypadkach przewidzianych w Kodeksie cywilnym, informując o tym obdarowanego na piśmie, pod warunkiem, że darowizna nie czyni zadość obowiązkowi wynikającemu z zasad współżycia społecznego.

Kwestiom podatkowym, dotyczącym umowy darowizny, poświęcona została dedykowana, odrębna Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. 1983 nr 45 poz. 207, ze zm.). Zgodnie z jej zapisami, obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizna powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń (art. 6 ust. 1 pkt 4).

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top