Szukaj haseł:

Dłużnik i jego odpowiedzialność

Dłużnik (strona zobowiązana) to osoba, która zaciągnęła zobowiązanie u wierzyciela (strona uprawniona względem zobowiązanego) i jest zobowiązana do spełnienia świadczenia, na podstawie łączącego ją z wierzycielem stosunku prawnego, np. umowy sprzedaży czy kredytu. Po każdej ze stron może występować zarówno jeden podmiot jak i wiele podmiotów.

Wierzyciel ma wobec dłużnika roszczenie (wymaganie), co do spełnienia świadczenia zgodnie z treścią umowy. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodne z jego treścią, jak i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeśli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje, to także w sposób odpowiadający zwyczajom. Tak samo powinien działać wierzyciel.

Dłużnikiem może być zarówno osoba fizyczna, osoba prawna jak i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Istnieją stosunki prawne, w których dłużnik jest też wierzycielem, i tak samo, drugi podmiot jest zarówno dłużnikiem jak i wierzycielem. Jest to np. umowa sprzedaży, czy najmu nieruchomości. Są to tak zwane umowy dwustronnie zobowiązujące.

Zakres odpowiedzialności dłużnika:

  • wykonanie zobowiązania (nie musi być zawsze w pieniądzach, lecz może być to też usługa, np. naprawa samochodu);
  • wykonanie zobowiązania z zachowaniem należytej staranności, ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (określenie należytej staranności jest z reguły zawierane w treści zobowiązania);
  • spełnienie świadczenia w odpowiednim czasie (termin wykonania świadczenia określają najczęściej strony, może być on też wskazy w ustawie lub wynikać z właściwości zobowiązania, np. zobowiązanie do udzielenia pomocy medycznej w razie zaistnienia wypadku. W razie wątpliwości co do terminu, uważa się, że jest on zastrzeżony na korzyść dłużnika);
  • naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi;
  • jeśli jest zobowiązany do świadczenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a jakość rzeczy nie została oznaczona przez właściwe przepisy lub czynność prawną ani nie wynika z okoliczności, to powinien on świadczyć rzeczy średniej jakości;
  • obowiązek spełnienia, będącego przedmiotem umowy, świadczenia, do rąk osoby uprawnionej (pod pewnymi wyjątkami);
  • dochowanie zasady pacta sunt sevanda (umów należy dotrzymywać) przez wykonanie świadczenia.
Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top