Szukaj haseł:

Forma umowy leasingu

Forma umowy leasingu

Forma umowy leasingu – jak stanowi przepis art. 709² Kodeksu cywilnego: „Umowa leasingu powinna być zawarta na piśmie pod rygorem nieważności” (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93, ze zm.). Wymóg szczególnej formy warunkuje, oprócz bezpieczeństwa obrotu i jawności umowy dla osób trzecich, również to, że leasing zawierany jest z reguły na dłuższy okres, jak również dlatego, że przedmiotem tej umowy są rzeczy o znacznej wartości. Wymóg formy pisemnej ad solemnitatem oznacza, że niedochowanie formy pisemnej przy zawieraniu umowy leasingu powoduje jej nieważność z mocy prawa. Nie oznacza to jednak, że skutek taki nastąpi, jeśli leasing zostanie zawarty w bardziej rygorystycznej formie, np. aktu notarialnego.

Rygor zawarcia umowy leasingu w formie pisemnej obowiązuje również w sytuacji, gdy jej przedmiotem jest nieruchomość. Należy zwrócić uwagę, że nie znajdują tu zastosowania przepisy artykułu 158 czy 237 Kodeksu cywilnego, wymagające formy aktu notarialnego. Dzieje się tak dlatego, że zawarcie umowy leasingu nie dotyczy przeniesienia własności nieruchomości lub użytkowania wieczystego na leasingobiorcę, a jedynie możliwość jej używania. Inaczej dzieje się w przypadku, gdy umowa leasingu obejmuje dodatkowe zastrzeżenia, niewymienione w treści artykułu 709¹ K.c. Najczęstszym przykładem takiego zastrzeżenia jest „opcja wykupu”, czyli zobowiązanie finansującego do przeniesienia własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości po upływie okresu leasingu, tzn. po jego zakończeniu. Wówczas przepis artykułu 158 zd. 1 K.c.: „Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu  notarialnego”, będzie mieć zastosowanie.

Strony zawierające umowę leasingu powinny być bardzo uważne i dokładnie przyjrzeć się jej wszystkim elementom. Dotyczy to zwłaszcza leasingobiorcy, który najczęściej jest stroną przystępującą do umowy, bo finansującym są z reguły podmioty wyspecjalizowane w działalności leasingowej. Etap zawierania leasingu jest najistotniejszym w przebiegu całego kontraktu, przede wszystkim dlatego, że jest umową konsensualną. Trud leasingodawcy w procesie zawierania umowy leasingu zamyka się głównie na wyliczeniu rachunku ekonomicznego. To korzystający ma najwięcej do stracenia. Musi dokonać wyboru przedmiotu leasingu i osoby zbywcy, mając na uwadze, że negatywne skutki błędnego wyboru dosięgną tylko jego. Finansujący nie odpowiada przecież za przydatność rzeczy do umówionego użytku. Utrata rzeczy, bądź niezapłacenie umówionej raty leasingowej spowoduje, że korzystający będzie płacił wynagrodzenie finansującemu, nie użytkując już tej rzeczy. Wierzytelność finansującego o zapłatę rat leasingowych powstaje z chwilą zawarcia umowy. Już wtedy istnieje, choć jest jeszcze niewymagalna.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top