Szukaj haseł:

Formy popełnienia przestępstwa

to dział prawa karnego, zawierający przepisy kategoryzujące poszczególne rodzaje popełnienia czynów zabronionych, z którymi ustawa karna wiąże odpowiedzialność karną. Przepisy określające formy popełnienia przestępstwa zostały zawarte w Rozdziale II Części ogólnej Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553, ze zm.).

W doktrynie prawa karnego wyróżnia się dwie kategorie form popełnienia przestępstwa: stadialne i  zjawiskowe. Do pierwszej kategorii należą: przygotowanie, usiłowanie i dokonanie przestępstwa. Choć za element stadialnych form przestępstw uważa się zamiar jego popełnienia, niemniej z uwagi na treść przepisu art. 1 § 1 Kodeksu karnego, który stanowi, ze odpowiedzialność karną można ponieść tylko za czyn, zamiaru nie można zakwalifikować do katalogu przestępstw. Co prawda w art. 2 K.k. jest mowa o karalnym zaniechaniu, niemniej tak jak w przypadku czynu, przestępstwem nie będzie sam narodzony w umyśle zamiar popełnienia przestępstwa, a jego uzewnętrznienie w postaci czynu zabronionego lub zaniechania ciążącego obowiązku.

Zgodnie z art. 16 K.k., przygotowaniem jest podejmowanie czynności mających na celu stworzenie warunków do przedsięwzięcia czynu zmierzającego bezpośrednio do dokonania czynu zabronionego, zawieranie w tym celu porozumień z inną osobą, uzyskiwanie lub przysposabianie środków, zbieranie informacji lub sporządzanie planu działania.

Usiłowanie, to zachowanie bezpośrednio zmierzające do spełnienia zamiaru popełnienia czynu zabronionego, ale skutku tego nie wywołujące. Karane jest także wtedy, gdy sprawca nie ma świadomości, że dokonanie przestępstwa nie jest możliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do jego popełnienia lub ze względu na użycie środka nie nadającego się do tego.

Dokonanie, to realizacja skutku w postaci popełnienia czynu zabronionego. Kumulują się w nim także, choć nie jest to warunek konieczny, wcześniejsze stadia przestępstwa, a więc przygotowanie i usiłowanie.

Do kategorii form zjawiskowych popełnienia przestępstwa należą: sprawstwo, współsprawstwo, sprawstwo kierownicze, sprawstwo polecające, podżeganie i pomocnictwo.

Zgodnie z art. 18 § 1 K.k., sprawstwem jest popełnienie czynu zabronionego samemu, jak i wspólnie i w porozumieniu z inną osobą (współsprawstwo), a także kierowanie wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę (sprawstwo kierownicze), jak i polecenie jego wykonania, przy wykorzystaniu uzależnienia od siebie osoby, które ma go dokonać (sprawstwo polecające). W § 2 wskazano, że podżeganiem jest nakłanianie innej osoby do dokonania czynu zabronionego. Co do pomocnictwa, to zgodnie z § 3: „Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie”.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top