Szukaj haseł:

Kara śmierci w Polsce

najwyższa kara wymierzana w Polsce od początków jej istnienia, z przerwami do 21 kwietnia 1988 roku, czyli do wykonania w Krakowie wyroku na Andrzeju Czabańskim, skazanym za gwałt i zabójstwo, a z Kodeksu karnego została usunięta w 1997 r., jednak ostatecznie zniknęła z polskiego wymiaru kary 27 sierpnia 2013 roku, kiedy to ówczesny Prezydent Polski Bronisław Komorowski ratyfikował Protokół nr 13 do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka znoszący karę śmierci we wszystkich okolicznościach, a także Drugi Protokół Fakultatywny do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w sprawie zniesienia kary śmierci. Od 1997 r., najwyższą przewidzianą przez polski Kodeks karny karą jest dożywotnie pozbawienie wolności.

Od początków powstania Państwa Polskiego stosowano najróżniejsze formy kary śmierci. W średniowieczu do najpopularniejszych kar należały: kamienowanie, śmierć przez zagłodzenie, wbicie na pal, powieszenie i ścięcie. Wykonywano je publicznie, czym, prócz funkcji sprawiedliwościowej, zgodnie z regułą „oko za oko, ząb za ząb”, kara spełniała również funkcję prewencyjną, odstraszając swym okrucieństwem innych od popełniania zagrożonych nią czynów. Od 1532 roku, czyli od ogłoszenia niemieckiego kodeks karnego Constitutio Criminalis Carolina przez cesarza rzymskiego Karola V, ugruntowała się jeszcze silniej skłonność wymiaru sprawiedliwości do stosowania kar o charakterze prewencji ogólnej, a więc wysoce odstraszających. Carolina przewidywała 8 kar: spalenie, ścięcie, powieszenie, ćwiartowanie, łamanie kołem, wbicie na pal, utopienie w błocie i zagrzebanie żywcem. Sposób wymiaru tej kary ewoluował, i tak Rewolucja Francuska przyniosła, uważaną za wysoce humanitarną śmierć poprzez ścięcie gilotyną. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku, początkowo polskie ustawy karne przewidywały karę śmierci przez rozstrzelanie dla urzędników państwowych. Następnie znalazła się ona w kodeksie karnym z 1932 r., który przewidywał jej wykonanie przez powieszenie, a także w kodeksie karnym wojskowym z 1932 r., w którym np. kara śmierci przewidziana była dla żołnierza, który przeszedł do nieprzyjaciela. Na masową skalę stosowano ją w okresie stalinowskim w latach 1944 – 1956, w którym wg szacunków Instytutu Pamięci Narodowej stracono ok. 3 500 ludzi, a między 1956 a 1988 rokiem kolejnych 320 osób. Ostatni stracony w Polsce skazaniec poniósł śmierć przez powieszenie.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top