Szukaj haseł:

Kary za naruszenie przepisów o epidemii

kary-za-naruszenie-przepisow-o-epidemii

Kary za naruszenie przepisów o epidemii – to kary, jakie mogą zostać nałożone na tego, kto w stanie epidemii lub zagrożenia epidemicznego, narusza przepisy Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych (Dz.U. 2008 nr 234 poz. 1570, ze zm.), lub narusza je w innych przewidzianych w tej ustawie przypadkach.

W ustawie został zawarty katalog przepisów karnych oraz sankcji finansowych, niemniej uprawnione do tego organy władzy mogą w drodze innych aktów prawnych określać inne kary za popełnienie czynów zabronionych w czasie trwania epidemii, stanu zagrożenia epidemicznego, czy stanu klęski żywiołowej – także mogącego wystąpić wskutek rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych. Tak stało się w 2020 r., gdy najpierw rozporządzeniem Ministra Zdrowia od 14 marca na obszarze Polski ogłoszono stan zagrożenia epidemicznego w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2, a następnie 20 marca wprowadzono stan epidemii w związku ze światową pandemią koronawirusa. W okresie obowiązywania tych stanów wprowadzono różnego typu dodatkowe kary. Np. za uprawianie sportu na powietrzu, w okresie gdy było to zakazane, groziło mandatem w wysokości 500 zł. Ale już opuszczenie domu i uprawianie sportu na powietrzu przez osobę objętą kwarantanną groziło karą nawet 30 000 zł. Tak wysoka kara groziła również chociażby przedsiębiorcom za naruszenie zasad bezpieczeństwa pracy w zakresie ochrony przed zakażeniem koronawirusem. Nowe kary wprowadzone m.in. Ustawą z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 poz. 374).

Główna ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych z 5 grudnia 2008 r. przewiduje:

Kary pieniężne w wysokości od 5 000 zł do 30 000 zł za niestosowanie się w stanie zagrożenia epidemicznego lub stanie epidemii do wprowadzonych w związku z tymi stanami: nakazów, zakazów lub ograniczeń – kary te wymierza w odpowiednich przypadkach w drodze decyzji administracyjnej państwowy powiatowy inspektor sanitarny i państwowy graniczny inspektor sanitarny lub wojewoda albo minister właściwy do spraw zdrowia. W przypadku stwierdzenia ponownego popełnienia takiego czynu przez ten sam podmiot, powyższe kary ustala się dokonując ich powiększenia o 25%.

Przepisy karne, sankcjonujące, że:

a) kto nie będąc uprawnionym, przywozi, przewozi, przekazuje, namnaża, wywozi, przechowuje, rozprzestrzenia, nabywa, pomaga w zbyciu biologicznych czynników chorobotwórczych, lub wykorzystując te czynniki winny sposób, stwarza zagrożenie dla zdrowia publicznego, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5;

b) kto wbrew ciążącemu obowiązkowi nie wdraża lub nie stosuje procedur zapewniających ochronę przed zakażeniami oraz chorobami zakaźnymi lub nie przestrzega wymagań higieniczno-sanitarnych, albo też wbrew obowiązkowi przeciwdziałania szerzeniu się zakażeń szpitalnych, nie podejmuje odpowiednich określonych w ustawie działań – podlega karze grzywny;

c) kto nie będąc uprawnionym, przeprowadza szczepienia ochronne, lub też wbrew obowiązkowi prowadzenia dokumentacji medycznej dotyczącej szczepień ochronnych, nie dokonuje wpisu szczepienia, nie wystawia zaświadczenia o wykonaniu szczepienia lub nie prowadzi dokumentacji medycznej w tym zakresie lub prowadzi ją nierzetelnie, jak i wbrew obowiązkowi nie zawiadamia pacjenta lub osoby sprawującej prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną albo opiekuna faktycznego o obowiązku poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym lub nie informuje o ochronnych szczepieniach zalecanych – podlega karze grzywny;

d) kto wbrew obowiązkowi nie poucza pacjenta, osoby sprawującej prawną pieczę nad osobą małoletnią lub bezradną albo opiekuna faktycznego ośrodkach ostrożności zapobiegających przeniesieniu zakażenia na inne osoby lub o ewentualnym obowiązku poddania się badaniom sanitarno-epidemiologicznym, lub też nie informuje zakażonego o konieczności zgłoszenia się do lekarza jego partnera lub partnerów seksualnych, nie zgłasza niepożądanego odczynu poszczepiennego, nie zgłasza zakażenia, zachorowania na chorobę zakaźną lub zgonu z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej albo ich podejrzenia, nie zgłasza wyniku badania w kierunku biologicznych czynników chorobotwórczych, które wywołują zakażenie lub chorobę zakaźną – podlega karze grzywny;

e) kto nie wykonuje decyzji o skierowaniu do pracy przy zapobieganiu oraz zwalczaniu epidemii – podlega karze grzywny.

 

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top