Szukaj haseł:

Leasing finansowy

Leasing finansowy

Leasing finansowy, nazywany również finansowanym lub kapitałowym – to od 2000 roku umowa nazwana w polskim prawie, uregulowana w Ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93, ze zm.). To jedna z dwóch głównych form leasingu, czyli umowy, na mocy której „finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego” (art. 7091 Kodeksu cywilnego). Drugą główną formą leasingu jest leasing operacyjny.

Istotę leasingu finansowego lepiej oddaje nazwa „finansowany”, z uwagi na funkcję, jaką ma spełnić, czyli sfinansować zakup rzeczy wskazanej przez leasingobiorcę. Leasing finansowany ma charakter pośredni, gdyż, zgodnie z wytycznymi Kodeksu cywilnego, leasingodawca najpierw nabywa rzecz od oznaczonego zbywcy, a dopiero potem przekazuje ją leasingobiorcy. Ale regulacja dotycząca leasingu finansowanego ma również zastosowanie do tzw. leasingu bezpośredniego, przy którym pominięta zostaje osoba zbywcy, gdyż właścicielem przedmiotu leasingu jest finansujący.

W umowie tej leasingodawca zobowiązuje się oddać przedmiot leasingu korzystającemu do używania i ewentualnie pobierania pożytków na czas oznaczony, zbliżony na ogół do okresu jego gospodarczej używalności. Ma ona charakter średnio- lub długoterminowy, gdyż okres użytkowania rzeczy przez leasingobiorcę wynosi co najmniej 40% normatywnego okresu jej amortyzacji. Również dlatego, że zawierany jest on zazwyczaj na okres od 3 do 10 lat i więcej. Okres gospodarczej używalności rzeczy to czas, w którym można ją użytkować na tyle, by spełniała rolę co najmniej taką, jak w chwili zawarcia umowy.

W okresie obowiązywania umowy, prawo korzystającego do przedmiotu umowy leasingu ma pierwszeństwo przed prawem własności finansującego. Jest to leasing z pełnym zwrotem kosztów. Jego istota polega na tym, że świadczenie  pieniężne korzystającego pokrywa w pełni wydatki poniesione przez finansującego na zakup przedmiotu leasingu oraz jego wynagrodzenie z tego tytułu. Dzięki średnio- i długoterminowemu charakterowi leasingu finansowanego, leasingodawca realizuje w pełni cel, dla którego zawarł tę transakcję, w ramach jednej czynności prawnej. W transakcjach zawieranych na okres krótszy od okresu gospodarczej używalności rzeczy, możliwość dalszego z niej korzystania przez leasingobiorcę oraz pełnego zwrotu kosztów finansującego jest dopuszczona za sprawą dodatkowej klauzuli – „opcji wykupu”. Dzięki niej, po upływie terminu, na jaki leasing był zawarty, korzystający może wykupić stanowiącą przedmiot leasingu rzecz za cenę odpowiadającą jej aktualnej wartości rynkowej.

Ze względu na niekorzystne regulacje podatkowe, leasing finansowany nie jest popularną formą leasingu w Polsce. Prawo podatkowe traktuje go bowiem, jak sprzedaż na raty, wliczając przedmiot leasingu w skład majątku korzystającego, pomimo, iż jest on w rzeczywistości własnością finansującego. W wyniku tego, korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu jedynie część odsetkową rat leasingowych. Leasing finansowy jest również drogi dla korzystającego ze względu na jego wysokie oprocentowanie. Do kosztu transakcji doliczana jest marża finansującego, przez co atrakcyjniejszy dla przedsiębiorców wydaje się leasing operacyjny.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top