Szukaj haseł:

Nieruchomość

Nieruchomość

Nieruchomość – cywilnoprawną definicję nieruchomości zawiera art. 46 Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93, ze zm.), zgodnie z którą jest nią część powierzchni ziemskiej stanowiąca odrębny przedmiot własności (grunt), jak również budynek trwale z gruntem związany lub część takiego budynku, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności.

Nieruchomość oznacza się geodezyjnie w dwóch wymiarach:

  1. a) na poziomej płaszczyźnie powierzchni ziemi: wzdłuż i wszerz;
  2. b) wg pionowego zasięgu prawa własności: w głąb ziemi i ponad powierzchnię gruntu.

Granice gruntu są ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, jak również położenie, rodzaj użytków, klasa gleby, położenie budynków, ich przeznaczenie i dane techniczne. Dane z ewidencji stanowią podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej. Po zamieszczeniu danych nieruchomości w ewidencji, następuje fizyczne oznaczenie w terenie granic, za pomocą znaków geodezyjnych. W ostatecznym kształcie, nieruchomość jest trójwymiarową bryłą geometryczną o znanych granicach na powierzchni i określonym zasięgu pionowym, zależnym od społeczno-gospodarczego przeznaczenia.

Nie można rozciągać własności gruntu na zasoby wód podziemnych, gdyż stanowią one własność Skarbu Państwa, podobnie jak kopaliny znajdujące się we wnętrzu ziemi, nie stanowiące części składowych gruntu.

Ustawowym ograniczeniem prawa własności nieruchomości jest prawo sąsiedzkie. To zespół norm prawa cywilnego, które regulują problematykę treści i wykonywania prawa własności nieruchomości w stosunkach sąsiedzkich między właścicielami nieruchomości oraz użytkownikami wieczystymi, przede wszystkim w zakresie:

  1. a) immisji – czyli stanów oddziaływania zakłócającego sąsiadom korzystanie z ich nieruchomości. Immisja jest oddziaływaniem na gruncie własnym, ze skutkami odczuwalnymi na nieruchomościach sąsiednich. Wyróżnia się immisje:

– bezpośrednie, czyli celowe, bezpośrednie kierowanie określonych substancji na inną nieruchomość;

– pośrednie, czyli uboczne skutki działania właściciela, np. gazy, dym, wstrząsy, hałasy, jak również oddziaływujące na psychikę sąsiada, np. poprzez zaburzenie jego poczucia bezpieczeństwa, estetyki.

Immisje bezpośrednie są całkowicie zakazane, tak jak fizyczna ingerencja w wykonywanie przez właściciela swojego prawa własności nieruchomości, która rodzi po stronie właściciela roszczenie negatoryjne o zaniechanie tych immisji i ingerencji. Immisje pośrednie są zakazane, jeśli ich stopień przekracza ponad przeciętną miarę korzystanie z nieruchomości sąsiedniej.

  1. b) służebności – czyli ograniczenia prawa własności dopuszczone prawem z uwagi na konieczność umożliwienia wykonywania innego prawa własności:

– służebność drogi koniecznej – polega na tym, że właściciel nieruchomości ma roszczenie, względem sąsiadów o ustanowienie dojazdu, za wynagrodzeniem, zapewniającego mu dostęp ze swojej nieruchomości do drogi publicznej lub jego budynków gospodarczych;

– służebność gruntowa – czyli roszczenie o możliwość przekroczenia granicy nieruchomości sąsiedniej przy wznoszeniu budynku.

  1. c) pasów przygranicznych – dotyczą ich takie zagadnienia, jak owoców spadłych z drzewa na grunt sąsiedni, stanowiąc jego pożytki. Sąsiedzi, w zakresie murów, płotów, miedzy, rowów służących do wspólnego użytku, zobowiązani są ponosić wspólne koszty ich utrzymania. Postępowanie rozgraniczeniowe przeprowadza z urzędu lub na wniosek strony wójt (burmistrz lub prezydent miasta).
Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top