Szukaj haseł:

Odpowiedzialność cywilna za czyny nieuczciwej konkurencji

To odpowiedzialność cywilnoprawna za działania sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, zagrażające lub naruszające interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Odpowiedzialność ta została uregulowana w Ustawie z dnia 16 kwietnia 2019 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. 1993 Nr 47 poz. 211, ze zm.), w art. 18 – 22, ale zastosowanie w jej zakresie znajdują również międzynarodowe umowy, konwencje, traktaty czy rozporządzenia i dyrektywy unijne, jak np. Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz. UE z 26.10.2012 r., C 326/47), Dyrektywa 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r., nazywana Dyrektywą o nieuczciwych praktykach handlowych (Dz.Urz. UE z 11.06.2005 r., L 149/22), a także polskie ustawy – przede wszystkim Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93, ze zm.) oraz Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. 2007 nr 50 poz. 331, ze zm.).

Jak stanowi art. 18 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego interes został zagrożony lub naruszony czynem nieuczciwej konkurencji może żądać:

1) zaniechania niedozwolonych działań;

2) usunięcia skutków niedozwolonych działań;

3) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie;

4) naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych;

5) wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych;

6) zasądzenia od sprawcy odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był zawiniony.

W ramach realizacji tej odpowiedzialności, przedsiębiorcy przysługuje również prawo złożenia do sądu wniosku o orzeczenie w zakresie wyrobów, ich opakowań, materiałów reklamowych, czy innych przedmiotów bezpośrednio związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji, np. o ich zniszczeniu lub zaliczeniu w poczet odszkodowania.

W ramach odpowiedzialności cywilnej, dokonujący czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa, może zostać zobowiązany przez sąd do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku, w oznaczony sposób i w oznaczonym zakresie, lub też do zapłaty na rzecz powoda stosownego wynagrodzenia, pod pewnymi, wskazanymi w art. 18 ust. 4 warunkami, w wysokości nie wyższej niż wynagrodzenie, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji, przez czas nie dłuższy niż do ustania stanu tajemnicy. Zamiast tego odszkodowania, uprawniony może żądać naprawienia szkody przez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa.

Generalnie roszczenia o naprawienie szkody z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji przedawniają się z upływem lat 3, liczonych od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Bieg tego terminu rozpoczyna się oddzielnie dla każdego z naruszeń. Przedawnienie roszczeń o naprawnienie szkody z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji, polegających na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa, a stanowiących równocześnie zbrodnię lub występek, następuje najpóźniej z upływem lat 20 od dnia popełnienia przestępstwa.

 

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top