Szukaj haseł:

Odpowiedzialność za naruszenie prawa prasowego

Odpowiedzialność za naruszenie prawa prasowego

Odpowiedzialność za naruszenie prawa prasowego – to odpowiedzialność określona w Ustawie z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz. U. 1984, nr 5, poz. 24, ze zm.) za naruszenie tego prawa. Naruszenie spowodowane opublikowaniem materiału prasowego obwarowane jest odpowiedzialnością na zasadach ogólnych, poza odpowiedzialnością przewidzianą przez tę ustawę.

W razie skazania za przestępstwo popełnione przez opublikowanie materiału prasowego, sąd może orzec przepadek materiału prasowego. Sąd przekazuje właściwemu organowi rejestracyjnemu zawiadomienie o wyroku skazującym niezwłocznie po uprawomocnieniu.

Odpowiedzialność cywilną za naruszenie prawa spowodowane opublikowaniem materiału prasowego ponoszą autor, redaktor lub inna osoba, którzy spowodowali opublikowanie tego materiału; nie wyłącza to odpowiedzialności wydawcy. W zakresie odpowiedzialności majątkowej odpowiedzialność tych osób jest solidarna.

W zakresie dochodzenia roszczeń związanych z niedopełnieniem przez redaktora naczelnego obowiązków sprostowania, zainteresowany podmiot może w terminie 1 roku od dnia opublikowania materiału prasowego wytoczyć powództwo o opublikowanie sprostowania.

Redaktor nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji nadesłanych przez Polską Agencję Prasową oraz za treść komunikatów urzędowych, prawomocnych wyroków sądu, orzeczeń, ogłoszeń sądu lub innych organów państwowych, a także za treść ogłoszeń i reklam.

Odpowiedzialność karna:

  1. Karze do 3 lat pozbawienia wolności podlega ten, kto używa przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia dziennikarza do opublikowania lub zaniechania opublikowania materiału prasowego albo do podjęcia lub zaniechania interwencji prasowej;
  2. Grzywnie lub karze ograniczenia wolności podlega:

–  ten, kto utrudnia lub tłumi krytykę prasową, jak i ten, kto nadużywając swego stanowiska lub funkcji działa na szkodę innej osoby z powodu krytyki prasowej, opublikowanej w społecznie uzasadnionym interesie;

– niewywiązywanie się z ustawowych obowiązków publikacji określonych treści, np. uchwał, czy listów gończych;

– rozpowszechnianie materiału prasowego objętego przepadkiem lub prasy zabezpieczonej jako dowód rzeczowy;

– ten, kto narusza zakaz ograniczania lub utrudniania przez pracownika poligrafii i kolportażu drukowania lub nabywania prasy z powodu ich programu lub treści, warunki publikowania informacji, tajemnicę dziennikarską, wymogi oznaczania druków periodycznych, serwisów agencyjnych i podobnych druków prasowych;

– redaktor, który nieumyślnie dopuścił do opublikowania materiału prasowego zawierającego znamiona przestępstwa;

  1. Karą grzywny zagrożone jest wydawanie dziennika lub czasopisma bez rejestracji lub gdy są one zawieszone, a także publikowanie dosłownie cytowanej wypowiedzi bez umożliwienia osobie udzielającej informacji dokonania autoryzacji.
Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top