Szukaj haseł:

Poręczenie

to umowa nazwana w Kodeksie cywilnym, w Księdze trzeciej, Tytule XXXII, w art. 876 – 887, na mocy której jedna ze stron, zwana poręczycielem, przyjmuje na piśmie, pod rygorem nieważności, zobowiązanie wobec drugiej strony, zwanej wierzycielem, do wykonania określonego w tej umowie zobowiązania, w przypadku niewykonania tego zobowiązania przez właściwego dłużnika tego wierzyciela. Właściwym dłużnikiem głównym może stać się sam poręczyciel, jeśli poręczył za osobę, która w chwili przyjęcia swego zobowiązania nie miała zdolności do czynności prawnych, a o przeszkodzie tej poręczyciel wiedział w chwili udzielania za nią poręczenia, lub z łatwością mógł się o niej dowiedzieć. 

Poręczyciel może poręczyć jedynie za dług przyszły, który jeszcze nie powstał, jak i odwołać bezterminowe poręczenie do czasu, gdy ten dług nie powstanie. Granice odpowiedzialności poręczeniowej poręczyciela określa zakres zobowiązania dłużnika względem wierzyciela, jednak nie mogą one być zwiększane przez czynność dokonaną między dłużnikiem a wierzycielem już po zawarciu umowy poręczenia. Poręczycielowi względem wierzyciela przysługują wszelkie zarzuty, do których uprawniony jest dłużnik, m.in. potrącenia przysługujących dłużnikowi od wierzyciela wierzytelności, nawet mimo zrzeczenia się ich przez dłużnika. Z drugiej strony, w przypadku śmierci dłużnika poręczyciel nie może powołać się na ograniczenie odpowiedzialności przysługujące spadkobiercy. W przypadku uruchomienia przez wierzyciela zobowiązania poręczyciela z tytułu umowy poręczenia, poręczyciel powinien niezwłocznie powiadomić dłużnika o tym fakcie, wraz z jednoczesnym wezwaniem dłużnika do udziału w sprawie.

Do obowiązków poręczyciela należy niezwłoczne powiadomienie dłużnika o dokonanej przez siebie spłacie długów, za które poręczył. W przeciwnym razie nie będzie mógł żądać od dłużnika zwrotu równowartości tej spłaty, jeśli dłużnik sam dokona spłaty swego zobowiązania, i działał przy tym w dobrej wierze. Podobnie dłużnik powinien niezwłocznie powiadomić poręczyciela o spełnieniu swego zobowiązania względem wierzyciela. W przeciwnym razie poręczycielowi będzie przysługiwać roszczenie względem dłużnika o zwrot wartości spełnionego przez niego w dobrej wierze świadczenia na rzecz wierzyciela. Z kolei wierzyciel ponosi względem poręczyciela odpowiedzialność za szkodę wynikłą wskutek wyzbycia się przez tego wierzyciela zabezpieczenia wierzytelności lub środków dowodowych.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top