Szukaj haseł:

Środki zabezpieczające w prawie karnym

to wymierzane zamiast kar środki reakcji państwa, jako społeczności, stosowane wobec sprawcy za popełniony przez niego czyn zabroniony, jeśli sprawcy nie można przypisać odpowiedzialności karnej z powodu jego niepoczytalności, zaburzeń seksualnych, zaburzeń osobowości, lub uzależnienia od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka, a zastosowanie środka zabezpieczającego jest konieczne, by zapobiec ponownemu popełnieniu czynu zabronionego przez tego sprawcę. Przewidzianymi przez Ustawę z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553, ze zm.) środkami zabezpieczającymi są:

1) elektroniczna kontrola miejsca pobytu;

2) terapia;

3) terapia uzależnień;

4) pobyt w zakładzie psychiatrycznym;

5) zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej;

6) zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi;

7) zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami, zbliżania się do określonych osób lub opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu;

8) zakaz wstępu na imprezę masową;

9) zakaz wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych;

10) nakaz okresowego opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym;

11) zakaz prowadzenia pojazdów.

Środkiem zabezpieczającym może zostać objęty sprawca:

1) co do którego umorzono postępowanie o czyn zabroniony popełniony w stanie niepoczytalności spowodowanej chorobą psychiczną, upośledzeniem umysłowym lub innym zakłóceniem czynności psychicznych;

2) skazany za popełnienie przestępstwa w stanie ograniczonej poczytalności, zaburzającej zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem;

3) skazany za popełnienie przestępstwa w związku z zaburzeniem preferencji seksualnych;

4) w razie skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia za umyślne przestępstwo określone w rozdziale XIX, XXIII, XXV lub XXVI Kodeksu karnego, popełnione w związku z zaburzeniem osobowości o takim charakterze lub nasileniu, że zachodzi co najmniej wysokie prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego zużyciem przemocy lub groźbą jej użycia;

5) w razie skazania za przestępstwo popełnione w związku z uzależnieniem od alkoholu, środka odurzającego lub innego podobnie działającego środka.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top