Szukaj haseł:

Stanowienie prawa

Stanowienie prawa

Stanowienie prawa – to działania podmiotów, którym przyznano kompetencje do wydawania nowych przepisów prawnych. Każda decyzja stanowienia prawa nabiera mocy na podstawie normy kompetencyjnej ustanawiającej warunki, których spełnienie powoduje, że dana decyzja staje się prawem obowiązującym. Warunki te można podzielić na:

– formalne, czyli określające procedurę stanowienia prawa;

– materialne, czyli określające rodzaj sprawy, treść przepisu, który w danym trybie może być ustanowiony.

Konstytucja jest podstawą tworzenia prawa w państwach o systemach prawa stanowionego. Ustanowione w oparciu o wyrażoną w niej podstawę kompetencyjną ustawy zwykłe nie mogą uchylać, ani być sprzecznymi z postanowieniami Konstytucji. Ustawy są aktami normatywnymi, wydawanymi przez organ władzy zwierzchniej państwa.

Procedura ustawodawcza – tryb ustawodawczy to przewidziane przez prawo wymagania, które ma spełnić proces stanowienia ustaw, przebiega ona następująco:

a) inicjatywa ustawodawcza – to prawo wniesienia do parlamentu przez określone podmioty projektu ustawy z tym skutkiem, że parlament powinien uczynić ten projekt przedmiotem swoich obrad;

b) czytanie projektu w parlamencie, które kończy się głosowaniem:

– kworum – to najmniejsza liczba członków parlamentu, niezbędna do tego, by podejmowana przezeń decyzja była ważna;

– większość zwykła, czyli względna, zachodzi wówczas, gdy za przyjęciem ustawy oddano większą liczbę głosów niż na każdą z pozostałych dwóch możliwości (odrzucenie, lub wstrzymanie się od głosu);

– większość bezwzględna – zachodzi wówczas, gdy za projektem ustawy opowiedziała się połowa plus jedna osoba z ogółu obecnych na posiedzeniu uprawnionych do głosowania;

– większość kwalifikowana – może wynosić np. 2/3 wymaganego kworum;

c) podpisanie – występuje tutaj możliwość zastosowania veta, z reguły ma je Prezydent, może ono być absolutne, czyli dany akt nie staje się obowiązującym, albo być zawieszające, co powoduje odroczenie wejścia w życie ustawy do czasu ponownego jej uchwalenia przez parlament;

d) ogłoszenie – stanowi warunek obowiązywania ustawy, ogłoszenie następuje w odpowiednim dzienniku, informatorze państwowym.

Odpowiedni przepis Konstytucji nadaje niektórym innym aktom nazwę uzupełnioną słowami „z mocą ustawy”, oraz wskazuje organ państwa, który może je wydawać. W ramach stanowienia prawa te odpowiednie organy uchwalają: rozporządzenia i zarządzenia. Za akt stanowienia prawa uznaje się również prawo zwyczajowe.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top