Szukaj haseł:

Treść i cel umowy leasingu

Treść i cel umowy leasingu

Treść i cel umowy leasingu – na treść umowy leasingu składa się przede wszystkim treść oświadczeń woli złożonych przez finansującego i korzystającego. Oświadczenie woli składane drugiej osobie uważa się za złożone w momencie, w którym jego adresat zapoznał się w dostateczny sposób z treścią tego oświadczenia. Treść leasingu tworzy zespół praw i obowiązków stron tej umowy, odpowiadający społeczno – gospodarczemu celowi tego stosunku, którym jest uzyskanie przez korzystającego możliwość używania rzeczy lub też pobierania z niej pożytków, dzięki skredytowaniu tego przedsięwzięcia przez finansującego. Prawa i obowiązki stron mają charakter względny, stąd korzystającemu z rzeczy nie przysługuje ochrona, jak właścicielowi.

Treścią czynności prawnej są zawarte w oświadczeniu woli postanowienia, które określają skutki dokonywanej czynności. Zgodnie z cywilnoprawną zasadą swobody umów, strony mają autonomiczność w jej kreowaniu, co dotyczy również jej treści. Oczywiście są tego pewne granice, wyznaczone choćby przez sam przepis artykułu 353¹ Kodeksu cywilnego, ale najważniejsze, z punktu widzenia analizy umowy leasingu, są te zawarte w tytule XVII Księgi III Kodeksu cywilnego. Strony uwzględniające treść umowy leasingu nie mogą zapomnieć o cywilnoprawnej zasadzie, która łączyć może skutki prawne z tą umową, mimo, iż ich osiągnięcie nie wynika bezpośrednio z treści leasingu. Zasada ta wyrażona jest w artykule 56 K.c.: „Czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów” (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93, ze zm.).

Essentialia negotii (treść aktu prawnego, konieczna do zaliczenia go do pewnej kategorii aktów prawnych) umowy leasingu ujawniają charakterystyczny dla niej układ interesów majątkowych stron, który przesądza o funkcji i społeczno – gospodarczym przeznaczeniu leasingu. Korzystający dąży do jak najpełniejszego wykorzystania rzeczy, która nie stanowi jego własności, a ceną za to jest zapłata wynagrodzenia finansującemu w ratach. Obowiązek ich płacenia w okresie obowiązywania leasingu jest niezmienny, bez względu na to, czy korzystający użytkuje rzecz, czy nie. Głównym celem korzystającego nie jest własność rzeczy, a możliwość jej posiadania i wykorzystywania. Oczywiście może on skorzystać z opcji wykupu rzeczy po zakończeniu leasingu, ale to kierowane jest już innym celem korzystającego, gdyż podstawowy został zrealizowany przez użytkowanie rzeczy.

Cel finansującego przejawia się w chęci osiągnięcia zysku poprzez udostępnianie potencjalnym kontrahentom dóbr inwestycyjnych do używania. Aby było to możliwe, musi jednak ponieść najpierw określone nakłady na ich zakup. Chcąc je odzyskać z nawiązką, która stanowić będzie jego zysk, wynagrodzenie płacone mu w ratach przez korzystającego musi być co najmniej równe kosztom jej nabycia. Prawo własności rzeczy finansującego, przypisane mu przez cały okres trwania umowy, służy głównie jako zabezpieczenie wykonania świadczeń przez korzystającego.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top