Szukaj haseł:

Umowa przewozu

to umowa nazwana w Kodeksie cywilnym, w Księdze trzeciej, Tytule XXV, w art. 774 – 793, na mocy której jedna ze stron, zwana przewoźnikiem, przyjmuje zobowiązanie w zakresie  działalności swego przedsiębiorstwa, do przewiezienia osób lub rzeczy w zamian za wynagrodzenie.

W zakresie przewozu osób, przewoźnik zobowiązany jest zapewnić im warunki bezpieczeństwa, higieny i komfortu, odpowiednie do rodzaju dokonywanego transportu. Ponosi on również odpowiedzialność za bagaż tych osób, w granicach szkód powstałych z jego winy lub rażącego niedbalstwa, bo za bagaż powierzony mu do przewozu, odpowiada on według zasad przewidzianych dla przewozu rzeczy. Zgodnie z art. 778 Kodeksu cywilnego:

Roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia wykonania przewozu, a gdy przewóz nie został wykonany –od dnia, kiedy miał być wykonany (Dz. U. 1964 Nr 16 poz. 93, ze zm.).

Przy umowie przewozu rzeczy, do obowiązku zlecającego przewóz, zwanego wysyłającym, pod rygorem odpowiedzialności za skutki niewłaściwego złożenia oświadczenia, należy udzielenie przewoźnikowi informacji o swoim adresie oraz adresie odbiorcy przesyłki, miejscu przeznaczenia jej transportu, o jej rodzajowym oznaczeniu i jej ilości, oraz o sposobie pakowania i wartości rzeczy, jeśli jest szczególnie cenna, a gdy tego zażąda przewoźnik – zobowiązany jest także wystawić list przewozowy, zawierający wszystkie te dane i inne istotne informacje, określone w umowie przewozu. W zamian, wysyłającemu przysługuje prawo żądania od przewoźnika wydania odpisu listu przewozowego lub innego poświadczenia przyjęcia przesyłki do przewozu. Przyjęcie przez przewoźnika przesyłki bez zastrzeżeń skutkuje domniemaniem, że została mu ona przekazana w należytym stanie. Z kolei przyjęcie jej przez odbiorcę wraz z listem przewozowym oznacza powstanie po jego stronie zobowiązania do zapłaty określonych w tym liście należności na rzecz przewoźnika. Po ich zapłacie i przyjęciu przesyłki bez zastrzeżeń, wygasają wszelkie roszczenia przeciwko przewoźnikowi wynikające z umowy przewozu, poza roszczeniami z tytułu niewidocznych jej uszkodzeń, jeśli odbiorca powiadomił o nich przewoźnika w terminie tygodnia od przyjęcia przesyłki.

Zgodnie z art. 792 K.c.:

Roszczenia z umowy przewozu rzeczy przedawniają się z upływem roku od dnia dostarczenia przesyłki, a w razie całkowitej utraty przesyłki lub jej dostarczenia z opóźnieniem  – od dnia, kiedy przesyłka miała być dostarczona (Dz.U. 1964 Nr 16 poz. 93, ze zm.). Natomiast roszczenia przewoźnika przeciw innym przewoźnikom, uczestniczącym w przewozie, przedawniają się po 6 miesiącach od dnia naprawienia szkody przez przewoźnika, lub od dnia, w którym wytoczono przeciwko niemu powództwo.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top