Szukaj haseł:

Ustanie małżeństwa

to instytucja prawa rodzinnego zawierająca regulacje określające moment i konsekwencje prawne związane z zakończeniem związku małżeńskiego. Regulacje te zostały zgromadzone w Ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59, ze zm.).

Jako pierwszy z przypadków ustania małżeństwa Kodeks wskazuje śmierć jednego z małżonków. Za moment ustania małżeństwa przyjmuje się wówczas chwilę jego śmierci. Jeśli po uznaniu małżonka za zmarłego, drugi z małżonków zawarł nowy związek małżeński, nie można go unieważnić jeśli okaże się, że małżonek uznany za zmarłego żyje, czy też ustalona chwila śmierci jest inna niż określona w orzeczeniu o uznaniu za zmarłego – chyba że zawierający nowy związek małżeński wiedzieli, że małżonek uznany za zmarłego żyje.

Każdemu z małżonków, w sytuacji zupełnego i trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego, przysługuje prawo do wystąpienia do sądu z żądaniem rozwiązania małżeństwa przez rozwód. Ale nawet mimo zaistnienia takiej sytuacji, rozwód nie będzie możliwy, jeśli byłoby to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, w szczególności miałoby przez to ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci. Sąd nie orzeknie rozwodu, jeśli zażąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi z małżonków wyrazi na niego zgodę, lub też nieudzielenie przez niego zgody byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Sąd orzekając rozwód, orzeka również o winie któregoś z małżonków za rozkład pożycia małżeńskiego, chyba że małżonkowie zgodnie zażądają od sądu zaniechania tego. Sąd orzeka wówczas także o władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem oraz o kwestiach dotyczących kontaktów i kosztów jego utrzymania i wychowania. W określonych w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym sytuacjach orzeka także o:

  1. sposobie korzystania z mieszkania zajmowanego przez oboje rozwiedzionych małżonków;
  2. o podziale wspólnego mieszkania lub o przyznaniu go tylko jednemu z małżonków;
  3. eksmisji jednego z małżonków z zajmowanego wspólnie mieszkania;
  4. dokonaniu podziału majątku wspólnego.

Zgodnie z art. 60 § 1 KRiO: „Małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego”.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top