Szukaj haseł:

Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu

ustawa-o-przeciwdzialaniu-praniu-pieniedzy-i-finansowaniu-terroryzmu

Ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu – czyli ustawa z dnia 1 marca 2018 r., określająca zasady i tryb zwalczania i przeciwdziałania obu tym zjawiskom. Została ogłoszona 12 kwietna 2018 r. i weszła w życie z dniem 13 lipca 2018 r. (Dz.U. 2018, poz. 723).

W zakresie pojęcia prania pieniędzy ustawa odsyła do definicji zawartej w art. 299 Kodeksu karnego, zgodnie z którą praniem pieniędzy jest przyjmowanie środków płatniczych, instrumentów finansowych, papierów wartościowych, wartości dewizowych, praw majątkowych lub innego mienia ruchomego lub nieruchomości pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, a także ich posiadanie, używanie, przekazywanie lub wywożenie za granicę, ukrywanie, dokonywanie ich transferu lub konwersji, pomaganie w przenoszeniu ich własności lub posiadaniu albo podejmowanie innych czynności, które mogą udaremnić lub znacznie utrudnić stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia lub miejsca umieszczenia, ich wykrycie, zajęcie albo orzeczenie przepadku.

Odnośnie pojęcia finansowania terroryzmu ustawa odsyła do art. 165a Kodeksu karnego. Z jego treści wynika, że przestępstwem finansowania terroryzmu jest gromadzenie, przekazywanie lub oferowanie środków płatniczych, instrumentów finansowych, papierów wartościowych, wartości dewizowych, praw majątkowych lub innego mienia ruchomego lub nieruchomości w zamiarze sfinansowania przestępstwa o charakterze terrorystycznym lub przestępstw wymienionych w tym artykule, tak jak np. przestępstwa użycia środka masowej zagłady.

Ustawa wskazuje krąg podmiotów szczególnie zobowiązanych do przestrzegania jej przepisów, tj.: banki, spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, krajowe instytucje płatnicze, firmy inwestycyjne, przedsiębiorcy prowadzący działalność kantorową, spółki prowadzące rynek regulowany, notariusze, adwokacji, radcowie prawni, doradcy podatkowi, i inne, wskazane w art. 2 ust. 1 ustawy.

Ustawa zawiera niezwykle ważną definicję beneficjenta rzeczywistego, pod którym rozpoznaje osobę fizyczną lub osoby fizyczne sprawujące bezpośrednio lub pośrednio kontrolę nad podmiotem poprzez posiadane uprawnienia, które wynikają z okoliczności prawnych lub faktycznych, umożliwiające wywieranie decydującego wpływu na czynności lub działania podejmowane przez ten podmiot, lub osobę fizyczną lub osoby fizyczne, w imieniu których są nawiązywane stosunki gospodarcze lub przeprowadzana jest transakcja okazjonalna.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top