Szukaj haseł:

Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych

Ustawa o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych – to ustawa z dnia 5 grudnia 2008 roku, opublikowana w Dzienniku Ustaw RP z 2008 roku, pod nr 234 i poz. 1570), która weszła w życie 1 stycznia 2009 roku, określająca zasady i tryb zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, w tym zasady i tryb rozpoznawania i monitorowania sytuacji epidemiologicznej oraz podejmowania działań przeciwepidemicznych i zapobiegawczych w celu unieszkodliwienia źródeł zakażenia, przecięcia dróg szerzenia się zakażeń i chorób zakaźnych oraz uodpornienia osób podatnych na zakażenie. Ustawa wskazuje również zadania organów administracji publicznej w zakresie zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Zawarty jest w niej katalog uprawnień i obowiązków świadczeniodawców oraz osób przebywających na terytorium Polski w zakresie zapobiegania oraz zwalczania zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Ustawa ta znalazła szerokie zastosowanie w 2020 r., gdy na terenie Polski zapanowała epidemia wirusa COVID-19, zwanego popularnie koronawirusem. To w oparciu o nią został wprowadzony wówczas najpierw stan zagrożenia epidemicznego (rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. 2020, poz. 433), a następnie 20 marca 2020 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. 2020, poz. 491 z późn. zm.).

Zgodnie z ustawą o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych, choroba zakaźna to choroba, która została wywołana przez biologiczny czynnik chorobotwórczy. Z kolei choroba szczególnie niebezpieczna i wysoce zakaźna to choroba zakaźna łatwo rozprzestrzeniająca  się, o wysokiej śmiertelności, powodująca szczególne zagrożenie dla zdrowia publicznego i wymagająca specjalnych metod zwalczania, w tym cholera, dżuma, ospa prawdziwa, wirusowe gorączki krwotoczne. Stanem zagrożenia epidemicznego jest sytuacja prawna, wprowadzona na danym obszarze w związku z ryzykiem wystąpienia epidemii w celu podjęcia określonych w ustawie działań zapobiegawczych. A stan epidemii, to sytuacja prawna, wprowadzona na danym obszarze w związku wystąpieniem epidemii w celu podjęcia określonych w ustawie działań przeciwepidemicznych i zapobiegawczych dla zminimalizowania skutków epidemii.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top