Szukaj haseł:

Współwłasność

Współwłasność

Współwłasność – to prawo własności przysługujące jednocześnie i niepodzielnie więcej niż jednemu podmiotowi, charakteryzujące się wielością podmiotów, jednością przedmiotu i niepodzielnością tego prawa. Regulacje dotyczące współwłasności zostały zawarte w Dziale IV Tytułu I Księgi drugiej Ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93).

Podmiotami współwłasności mogą być osoby fizyczne i prawne. Prawo to nie dzieli się na części. Współwłasność wpływa tylko na wykonanie prawa własności. Nie dzieli rzeczy na części, ani prawo własności jest niepodzielne dla wszystkich współwłaścicieli. Postacie współwłasności zostały wskazane w art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym współwłasność może być ułamkowa lub łączna.

Współwłasność w częściach ułamkowych to stosunek samoistny, tzn. aby powstał, istniał, trwał, nie potrzebne jest istnienie innego stosunku podstawowego. Można żądać zniesienia tego prawa. Wielkość ułamka własności przypadająca na poszczególnego współwłaściciela określa udział. Jest to instytucja przejściowa – każdy ma jakąś część niepodzielnej rzeczy, ale w wyobraźni (każdy ze współwłaścicieli ma taką samą własność, ma prawo posiadać tę rzecz, korzystać z niej, ale w zakresie, w jakim nie przeszkadza innym współwłaścicielom wykonywać swego prawa. Udział ten jest liczony w ułamkach.

Współwłasność łączna nie jest stosunkiem samoistnym. Uzależniona jest od istnienia stosunku podstawowego. Jej najlepszym przykładem jest współwłasność wynikająca ze stosunku małżeństwa. Również spółka cywilna ma majątek objęty wspólnością łączną. Brak jest udziałów, dlatego nie można rozporządzić udziałami w czasie trwania współwłasności łącznej. Istnieje ona tak długo, jak istnieje stosunek podstawowy.

Współwłasność może powstać:

– z mocy samego prawa (np. kilka osób nabywa spadek), także przez zasiedzenie

– wskutek pomieszania lub połączenia rzeczy ruchomych;

– na skutek czynności prawnej jednostronnej lub dwustronnej;

– na mocy orzeczenia sądowego;

– w wyniku zniesienia współwłasności.

Przy wykonywaniu współwłasności istotną kwestią jest zarząd przedmiotem współwłasności. Może on być:

– umowny;

– ustawowy (np. gdy właściciele nie umówili się, co do zarządu, to jest on taki, jak przewidują przepisy Kodeksu cywilnego);

– sądowy.

Współwłasność można znieść w drodze umowy lub orzeczeniem sądowym.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top