Szukaj haseł:

Wykroczenie

Wykroczenie

Wykroczenie – to czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 złotych lub nagany, popełniony przez sprawcę, któremu można przypisać winę w czasie jego popełnienia. Kodeks wykroczeń w art. 1 określa dwa podstawowe warunki odpowiedzialności za wykroczenie:

  1. ustalenie, że popełniony przez sprawcę czyn jest społecznie szkodliwy;
  2. ustalenie, że popełniony czyn jest bezprawny, tzn. zabroniony pod groźbą kary.

Czasem popełnienia wykroczenia jest moment czynu, a więc moment działania lub zaniechania sprawcy (a nie moment nastąpienia skutku). Znając czas popełnienia czynu, można ustalić, czy został popełniony pod rządami ustawy. Gdy czyn popełniony pod rządami starej ustawy, oceniany będzie już pod rządami nowej ustawy, wówczas zastosowanie znajdą reguły: lex retro agit i lex retro non agit – tzn. zastosowanie znajdzie reguła korzystniejsza dla sprawcy wykroczenia. Na niekorzyść sprawcy w przypadku kolizji ustaw stosuje się surowszą ustawę tylko w stanie wyjątkowym  (ustawa epizodyczna), np. w czasie powodzi.

Miejscem popełnienia wykroczenia jest tam, gdzie sprawca działał, zaniechał, lub gdzie skutek nastąpił, bądź miał nastąpić. Odnosi się to tylko do tzw. wykroczeń materialnych, tj. skutkowych. W przypadku wykroczeń formalnych, tj. bezskutkowych, ich umiejscowienie jest możliwe tylko tam, gdzie sprawca działał lub zaniechał działania. Według Kodeksu wykroczeń, odpowiedzialność za wykroczenie ma miejsce wówczas, gdy popełnione zostało na terytorium Polski, bez względu na obywatelstwo sprawcy. Odpowiedzialność za wykroczenia popełnione za granicą RP jest ograniczona tylko do przypadków, w których ustawa wyraźnie o tym mówi.

Formalne cechy wykroczenia: czyn zagrożony przez ustawę: karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 zł, nagany. Materialna cecha: społeczna szkodliwość. Odpowiedzialność za wykroczenie może być konstruowana tylko wtedy, gdy sprawca czynem swoim wyczerpał wszystkie ustawowe znamiona składające się na określony typ wykroczenia lub przestępstwa.

Odpowiedzialność za czyny zabronione uzależniona jest nie tylko od faktu naruszenia zakazu lub nakazu karnego, ale również od winy sprawcy czynu. Wykroczenia można popełnić zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie. Umyślność może być w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym, a nieumyślność przejawia się: lekkomyślnością lub niedbalstwem.

 

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top