Szukaj haseł:

Wykroczenie

Wykroczenie

Wykroczenie – to czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 złotych lub nagany. Kwestie dotyczące odpowiedzialności za wykroczenia zostały uregulowane w Ustawie z dnia 20 maja 1971 roku Kodeks wykroczeń (Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114, ze zm.) oraz Ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 roku Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. 2001 Nr 106 poz. 1148, ze zm.).

Kodeks wykroczeń w art. 1 określa dwa podstawowe warunki odpowiedzialności z wykroczenie:

a) ustalenie, że popełniony przez sprawcę czyn jest społecznie szkodliwy;

b) ustalenie, że popełniony czyn jest bezprawny, tzn. zabroniony pod groźbą kary przez ustawę.

Formalne cechy wykroczenia – czyn zagrożony przez ustawę: karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 zł lub nagany.

Cecha materialna – społeczna szkodliwość. Odpowiedzialność za wykroczenie może być konstruowana tylko wtedy, gdy sprawca czynem swoim wyczerpał wszystkie ustawowe znamiona, składające się na określony typ wykroczenia lub przestępstwa.

Ustawowe znamiona wykroczenia można podzielić na znamiona dotyczące:

a) przedmiotu ochrony;

b) strony przedmiotowej (przedmiotu czynu, np. mienia);

c) podmiotu (dotyczą osoby sprawcy);

d) strony podmiotowej (umyślność, nieumyślność sprawcy, cel, motyw).

Stopień ochrony przedmiotu:

a) ogólny – np. stosunki społeczne, to cel wspólny wszystkim przepisom karnym;

b) rodzajowy – pokrywa się z tytułem Kodeksu wykroczeń, np. ochrona porządku publicznego, interesów konsumentów, własności i innych praw rzeczowych;

c) bezpośredni – wyrażają go konkretne przepisy prawa o wykroczeniach, chodzi o ochronę społeczeństwa przed konkretnym, bezprawnym czynem zabronionym.

Istota bezprawności polega na tym, że czyn sprawcy rozpoznawany jest jako sprzeczny z normą prawa o wykroczeniach, spełnia ustawowe znamiona wykroczenia. Niezrealizowanie przez sprawcę chociażby jednego z ustawowych znamion wykroczenia, przy realizacji pozostałych, powoduje, że nie może on być pociągnięty do odpowiedzialności. W takim przypadku nie wszczyna się postępowania, a wszczęte należy umorzyć. Gdy fakt ten zostanie ustalony na rozprawie, to należy wydać orzeczenie uniewinniające.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Back to top