Szukaj haseł:

Umowa timesharingu

Umowa timesharingu – jej istotą jest możliwość korzystania z nieruchomości. Time oznacza czas, a sharing – dzielenie się czymś z kimś. Timesharing przede wszystkim jest szczególnym rodzajem korzystania z budynków mieszkalnych lub ich części w celach turystycznych, czyli np. z ośrodka turystycznego, hotelu, pensjonatu czy apartamentu. Wskutek zawarcia umowy timeshare nabywca nie uzyskuje prawa własności nieruchomości, a jedynie prawo użytkowania obiektu przez określony czas w każdym roku, przez określoną liczbę lat. Zawierając kontrakt, płaci za korzystanie z apartamentu w atrakcyjnym miejscu jedynie przez wybrany czas, ponosząc koszty np. energii elektrycznej czy wywozu śmieci oraz inne opłaty określone w umowie. Z punktu widzenia właściciela nieruchomości jest to korzystne. Koszty całorocznego utrzymania nieruchomości rozłożone zostaną także na innych użytkowników (którzy to będę korzystać z obiektu w innym czasie niż nasz Kowalski).

Nowa ustawa regulująca timesharing weszła w życie 27 kwietnia 2012 roku. Ustawa określa zasady zawierania między przedsiębiorcą a konsumentem umów timeshare, a także umów o długoterminowy produkt wakacyjny. Oprócz wykupienia czasowego prawa do pobytu, możemy nabyć prawo do otrzymywania zniżek na usługi związane z zakwaterowaniem lub podróżą, np. upusty w hotelach lub na bilety lotnicze. Ustawa dotyczy także umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare oraz umów o uczestnictwo w systemie wymiany. Rozszerzono również zakres umowy timeshare. Od wejścia w życie nowych przepisów obejmuje nie tylko nieruchomości, lecz także inne rodzaje zakwaterowania, takie jak np. miejsca na statkach wycieczkowych.

Potrzebujesz porady prawnej?
Kancelaria Prawna Skarbiec oferuje swoje usługi w zakresie porad prawnych dla przedsiębiorców.
Doradztwo strategiczne, zarządzanie kryzysowe, ochrona majątku, kontrole podatkowe i celno-skarbowe, zwrot VAT.
Kontakt: sekretariat@kancelaria-skarbiec.pl
Previous Article
Next Article
Back to top